Հայաստանի ճանապարհներին տարեկան ավելի քան 300 մարդ է զոհվում, ինչը բնակչության թվի հարաբերակցությամբ զգալիորեն գերազանցում է հարևան երկրների ցուցանիշները: Այս ճգնաժամի պատճառները տարբեր են՝ մեքենաների որակից և ենթակառուցվածքներից մինչև վտանգավոր վարքագիծ (հատկապես արագության գերազանցում և ոչ սթափ վարում), ինչին գումարվում է ավտոպարկի արագ աճը:

Մենք ճանապարհային անվտանգությանը մոտեցանք որպես համակարգային խնդրի. տվյալները, վարքագիծն ու քաղաքականությունը դիտարկվեցին որպես մեկ ամբողջություն: Վթարների տվյալների ազգային հարթակը համադրեցինք վարքաբանական փորձարկումների և կրթական ծրագրերի հետ՝ դրանք համաստեղծելով Ոստիկանության, նախարարությունների և UNICEF-ի հետ:

• Վթարների տվյալների վերլուծության հարթակի գործարկում, որն ապահովում է իրական ժամանակի տվյալներ և քարտեզագրում վտանգավոր «սև խոռոչները»:
• Վարքաբանական միջամտություններ և թիրախային հաղորդագրություններ՝ ուղղված 21,000+ վարորդների:
• Վարքաբանության վրա հիմնված կրթական ծրագիր երեխաների և ծնողների համար՝ ստեղծված ոստիկանության, նախարարությունների և ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի հետ համատեղ:

Գործարկվել է տվյալների հարթակ, որն այժմ օգնում է փաստահենք քաղաքականություն մշակել, վարքաբանական ազդակները լայնամասշտաբ փորձարկվել են տասնյակ հազարավոր վարորդների վրա, իսկ կրթական ծրագիրը դարձել է պետության, ոստիկանության և ՄԱԿ-ի համատեղ աշխատանքի առանցքը: